U bezoekt onze website met een verouderde browser, waardoor onze website niet correct wordt weergegeven.
Wij adviseren Internet Explorer 9, 10 of 11 (zonder compatibiliteitsmodus), of een recente versie van Microsoft Edge, Google Chrome, Mozilla Firefox, Apple Safari.

Spectaculaire lanceerdag voor Project Bèta

Jesse, Rens, Tim en Niels uit 6 vwo hebben ook dit jaar met de CanSat competitie weer een spectaculaire lanceerdag gehad op artillerieterrein ASK ’t Harde. Er was echter wel een klein probleempje: de raket waarin hun ‘CanSat' zat, ontplofte net na de ontsteking.

Wat is de CanSat-competitie ook alweer?

Bij de Nederlandse, en na de finale op 16 april in NEMO Amsterdam, Europese finale is het de bedoeling dat teams van maximaal 7 middelbare scholieren een satelliet maken met de grootte van een colablikje. Deze CanSat moet vervolgens tijdens een val van één kilometer hoogte, na een korte vlucht met een raket, een primaire en secundaire missie uitvoeren. De primaire missie houdt het meten en doorsturen van de luchtdruk en luchttemperatuur in. De secundaire missie mag ieder team zelf verzinnen. De missie kan niet gek genoeg zijn, maar er zijn wel enkele regels waar je rekening mee moet houden: Geen pyrotechnieken of licht ontvlambare materialen gebruiken. “Geen vliegende stormram met vlammenwerper dus helaas,” zegt het team lachend.

Na vorig jaar als team MATS de tweede plaats behaald te hebben, is het team, nu Project Bèta genoemd, vastberaden de eerste plaats te behalen om Nederland te vertegenwoordigen bij de Europese finale in Italië deze zomer. De satelliet van team MATS had vorig jaar als secundaire missie om als eerste goedkope verkenner van onbekende planeten  op te treden. De satelliet bevatte namelijk een paraglider, camera en verscheidene sensoren als een CO2-en UV-sensor. Na de landelijke finale vorig jaar werd direct een plan gemaakt voor het jaar daarna. Dit heeft uiteindelijk de volgende vorm gekregen: de satelliet van team Project Bèta zou twee nog kleinere satellietjes (‘BabyCans’) wegschieten door middel van een veersysteem uit de al zeer kleine ‘MotherCan.’ Alle drie meten vervolgens onder andere de concentratie CO2 in de lucht, de GPS-positie, de luchtvochtigheid, de snelheid, de oriëntatie, het magnetisch veld, de luchtvochtigheid en het batterijvoltage. Alle data worden vervolgens, tijdens de vlucht, naar twee grondstation verstuurd. Ook worden de data opgeslagen in de CanSat zelf. Deze kan dan na de vlucht verzameld worden. Alle verzamelde data wordt vervolgens geanalyseerd en een conclusie wordt gepresenteerd aan een jury in het NEMO in Amsterdam op 16 april. Op de vraag hoeveel tijd er in het project gaat zitten, antwoorden de leden van Project Bèta nuchter: “Waarschijnlijk meer dan 250 uur per man, maar het is het allemaal waard. De kennis en de vele leuke momenten pakt niemand ons, ongeacht de einduitslag, meer af.”

De lancering

Afgelopen vrijdag was het zover. Alle nog bestaande (slechts 12 van de aanvankelijk 31) teams konden hun satelliet gaan testen. Team Project Bèta had de hele nacht doorgewerkt om alle systemen optimaal te laten werken. Een uur voor vertrek was de satelliet af, als dat geen planning is…

Eenmaal aangekomen op het artillerie terrein van ASK ’t Harde werden de laatste voorbereiden verricht. En na een controle werden de satellietjes geplaatst in een raket. Om storing met een andere test op het terrein van ASK ’t Harde die met dezelfde radiofrequentie als team Project Bèta werkte te voorkomen, kon de satelliet van het team in de tweede raket. Maar de raket was de lanceertoren nog niet af of hij explodeerde, met zes satellieten aan boord. Voor zover bekend is de satelliet van Project Bèta de enige satelliet die het enigszins overleefd heeft. Weliswaar zijn de buitenste huls en enkele chips zwaar beschadigd en is er een sensor overleden, maar het systeem als geheel werkte nog. Kort daarna volgde een mededeling van de organisatoren dat de jury een wel of niet-geslaagde lancering niet mee zal nemen in het eindbesluit. Dit verminderde de stress aanzienlijk. “Natuurlijk is het jammer dat de satelliet flink beschadigd is, maar we kunnen het lanceersysteem, het belangrijkste van onze satelliet, repareren en alsnog presenteren op 16 april. We gaan gewoon door.”

De verdere plannen

Behalve de reparaties voor de presentatie op 16 april moet er 9 april nog een final version van het team portfolio ingeleverd worden. Als Project Bèta wint op 16 april, is er ook nog wat werk aan de boeg, aangezien zij dan de Nederlandse eer zullen verdedigen in Bologna, Italië.

Bent u nu geïnteresseerd en bent u langzaamaan fan aan het worden van Project Bèta, volg dan de voortgang van het team op Instagram of Facebook op @project.beta.scp.

Sponsoren, bedankt!

Als laatst bedankt Project Bèta alle sponsors en hulp. “Tennistops, vandenBergRoses, LionneHoldingBV, RotateVastgoed, Femto Engineering, het Stanislascollege Pijnacker en de Telstar, superbedankt voor alle hulp tot zover. We gaan voor de eerste plaats! Daarnaast zouden wij onze families en onze natuurkundedocent mevrouw Everstein nogmaals bedanken voor alle steun en hulp! Zoals altijd gezegd wordt, maar wat zeker van toepassing is: 'Zonder jullie waren wij nooit zover gekomen.' “

Publicatiedatum: 02 april 2019